Lighthouse

1 Toe het Sofar, die Naämatiet, geantwoord en gesê: 2 Daarom juis antwoord my gedagtes my, en wel weens my haastigheid in my. 3 ‘n Bestraffing wat vir my griewend is, moet ek aanhoor; maar die gees uit my verstand antwoord my. 4 Weet jy wel dit wat van altyd …

1 Maar Job het geantwoord en gesê: 2 Luister goed na my rede, en laat dit die vertroostinge wees wat julle aanbied. 3 Verdra my, dat ek ook kan spreek; en nadat ek gespreek het, kan jy spot. 4 Wat my aangaan, geld my geklaag dan ‘n mens? Of waarom …

1 Toe het lifas, die Temaniet, geantwoord en gesê: 2 Kan ‘n man aan God ‘n diens bewys? Nee, aan homself bewys die verstandige ‘n diens. 3 Het die Almagtige daar belang by dat jy regverdig is? Of is dit voordeel vir Hom dat jy onberispelik wandel? 4 Is dit …

1 Maar Job het geantwoord en gesê: 2 Nog altyd geld my geklaag as wederstrewigheid; my hand lê swaar op my gesug. 3 Ag, as ek maar geweet het waar ek Hom kon vind, maar kon kom tot by sy woning! 4 Dan sou ek die regsaak voor sy aangesig …

1 Waarom het die Almagtige vir Hom geen geregstye voorbehou nie, en sien die wat Hom ken, nie sy geregsdae nie? 2 Grenslyne verlê hulle; ‘n trop vee roof hulle en laat dit wei. 3 Die esel van die wese dryf hulle weg, die bees van die weduwee neem hulle …

1 Toe het Bildad, die Suhiet, geantwoord en gesê: 2 Heerskappy en verskrikking is by Hom wat vrede maak in sy hoogtes. 3 Is daar ‘n getal vir sy leërskare? En oor wie rys sy lig nie op nie? 4 Hoe sou dan ‘n mens regverdig wees by God? En …

1 Maar Job het geantwoord en gesê: 2 Hoe goed het jy die onmagtige bygestaan, die kragtelose arm gehelp! 3 Hoe mooi het jy die onwyse raad gegee en beleid in oorvloed bekend gemaak! 4 Aan wie het jy woorde te kenne gegee, en wie se gees het uit jou …

1 En Job het verder sy spreuk aangehef en gesê: 2 So waar as God leef wat my my reg ontneem het, en die Almagtige wat my siel bitterheid aangedoen het — 3 want my asem is nog heeltemal in my, en die lewensasem van God is in my neus …

1 Want vir die silwer is daar ‘n plek waar dit uitkom, en ‘n plek vir die goud wat hulle uitwas. 2 Yster word uit die grond gehaal, en koper word uit klip gegiet. 3 ‘n Einde maak die mens aan die duisternis, en tot die uiterste grens deursoek hy …

1 En Job het verder sy spreuk aangehef en gesê: 2 Ag, was ek maar soos in die vorige maande, soos in die dae toe God my bewaar het; 3 toe sy lamp bo my hoof geskyn het, ek by sy lig die duisternis deurwandel het; 4 soos ek was …